Vraag het geboortefotografiemagazine aan
← Terug naar alle verhalen

Een newbornreportage met een oudere broer of zus.

Toen onze eerste zoon werd geboren, draaide de hele dag om hem. Bij onze tweede was dat anders. Niet omdat ik minder van hem genoot, maar omdat het leven van onze oudste gewoon doorging. Waar bij de eerste alles even mocht stilstaan, kwam onze tweede er eigenlijk gewoon een beetje bij.

Er moesten boterhammen gesmeerd worden, onze oudste wilde spelen en precies tijdens een voeding had hij mij natuurlijk het hardst nodig. Dat vond ik soms best lastig. Je wilt je baby dezelfde rust en aandacht geven, maar je kunt jezelf niet in tweeën delen.

Tegelijkertijd zag ik hoe er langzaam iets nieuws tussen onze jongens ontstond. Een voorzichtige aanraking, even komen kijken tijdens het spelen en later steeds wat meer interesse in dat kleine broertje dat blijkbaar bleef.

Juist daarom kijk ik tijdens een newbornreportage niet alleen naar de baby. De manier waarop een oudere broer of zus aan de nieuwe situatie went, hoort net zo goed bij deze eerste weken.

Je oudste hoeft niet verliefd naast de baby te liggen

Misschien hoop je op een foto waarop je kinderen rustig naast elkaar liggen. Je oudste geeft een kusje, kijkt trots naar de baby en blijft vervolgens lang genoeg zitten om er ook nog een paar verschillende beelden van te maken.

Dat kan gebeuren. Maar het kan ook drie seconden duren.

Misschien raakt je kind even een voetje aan en springt daarna alweer van het bed omdat er dringend een auto gezocht moet worden. Misschien wil je oudste overal bij helpen, maar kan de baby voorlopig nog niet rekenen op heel zachte handen. Of misschien wordt er vooral vanaf een afstandje gekeken.

Dat is allemaal goed. Ik probeer een ouder kind niet steeds opnieuw naast de baby te zetten. Ik kijk hoe het contact uit zichzelf ontstaat en zorg dat ik klaar ben wanneer dat gebeurt. Soms zit alles wat je later wilt onthouden in één korte blik of een handje dat heel even op het dekentje rust.

Voor je oudste is er thuis ook veel veranderd

Een nieuwe baby krijgt vanzelf veel aandacht. Er wordt gevoed, gedragen en bij ieder geluidje gekeken wat er nodig is. Ondertussen wil je oudste misschien ineens ook weer op schoot, geholpen worden met iets wat al maanden zelf ging of precies naast je zitten wanneer je de baby voedt.

Tijdens de reportage hoeft je oudste daarom niet steeds plaats te maken voor de baby. We maken ook ruimte voor een knuffel met mama, een spelletje met papa of gewoon even iets doen wat niets met de baby te maken heeft.

Die momenten horen er juist bij. Ze laten zien hoe jullie proberen je aandacht te verdelen en hoe je oudste een nieuwe plek zoekt binnen het gezin. Niet alleen als grote broer of zus, maar ook nog steeds als jullie kind dat soms gewoon even zelf dichtbij wil zijn.

Je hoeft niet de hele tijd te corrigeren

Voor je het weet hoor je jezelf steeds zeggen dat je kind voorzichtig moet doen, even moet blijven zitten of nog één keer naar de baby moet kijken. Begrijpelijk, want je wilt graag dat het goed gaat en dat er mooie foto’s ontstaan.

Maar je hoeft niet én op de foto te staan én ondertussen de hele reportage te regelen.

Natuurlijk blijft de veiligheid van jullie baby belangrijk. Buiten dat mag je oudste bewegen, spelen en tussendoor iets anders gaan doen. Als ik nog iets wil proberen, pak ik dat zelf op. Werkt het niet, dan laten we het los en kijken we wat er daarna gebeurt.

Een kind dat na een halve minuut weer van het bed springt, verpest de reportage niet. Dat is waarschijnlijk gewoon precies hoe deze fase eruitziet.

Samen wennen is al genoeg

Een newbornreportage met een oudere broer of zus hoeft niet alleen zacht en rustig te zijn. Er ligt speelgoed naast de hydrofiele doeken, een voeding wordt onderbroken omdat iemand hulp nodig heeft en soms wil je oudste op dat moment vooral laten zien hoe hoog hij kan springen.

Ook dat is jullie leven met een nieuwe baby.

Ik wil niet alleen bewaren hoe klein jullie baby nog was, maar ook hoe jullie oudste voorzichtig kwam kijken en daarna weer verder speelde. Hoe jij met de baby in je armen toch ruimte probeerde te maken op je andere knie. En hoe jullie als gezin nog helemaal niet alles gevonden hoefden te hebben.

Want misschien herken je wat ik bij onze tweede voelde: de baby kwam er niet in een leeg en rustig leven bij, maar midden in een gezin dat al volop draaide. En juist daarin ontstond langzaam weer een nieuwe manier van samen zijn.

Jullie eerste weken

Een baby erbij. En samen opnieuw je plek vinden.

Tijdens een newbornreportage kom ik bij jullie thuis en bewegen we mee met wat de ochtend brengt. Met ruimte voor een voeding, een schone luier, een oudere broer of zus die tussendoor wil spelen en alles wat op dat moment bij jullie gezin hoort.

Bekijk de newbornreportage Bekijk Day in the Life