Geboortefotografie

Ik dacht echt: de dag waarop je kind wordt geboren, vergeet je toch nooit.
En nee, die dag vergeet je niet. Maar hoe het precies ging? Dat is iets anders.

Mijn bevalling ging snel. Mijn lijf deed het werk, mijn hoofd liep erachteraan. Ik weet nog dat het intens was. Maar hoe ik daar lag? Hoe hij keek? Hoe was de ruimte om ons heen? Hoe klein ons kindje precies was in die eerste minuten? Dat weet ik niet meer goed. En dat had ik niet verwacht.

Je zit tijdens een bevalling zo in je eigen bubbel. Je bent bezig met het opvangen van de weeën, ademen, doorgaan. Alles in je lijf staat aan. Je partner is bezig met jou. En ondertussen gebeurt er van alles. Er zijn momenten waarop je denkt: dit kan ik niet meer, dit is te veel.

En toch ga je door.
Niet omdat je stoer bent, maar omdat je lijf het overneemt, omdat er geen andere optie is.

En terwijl dat gebeurt, zie je het zelf niet eens.
Je ziet niet hoe hij naar je kijkt, je ziet niet hoe vastberaden je bent, je merkt niet dat je op het punt stond op te geven en het toch deed.

En dan, een paar weken later, als het leven weer wat normaler wordt, merk je hoe snel het een waas wordt. Dat moment waarop alles in jullie leven veranderde. Dat is voor mij de reden dat ik geboortes vastleg. Niet omdat het “zo mooi” moet zijn. Maar omdat het zo snel voorbij is.

Omdat je het later wilt terugzien.
Hoe jij daar lag, hoe je doorging toen je dacht dat je niet meer kon en hoe jullie samen jullie kindje op de wereld zetten.

Geboortefotografie tijdens een bevalling in het Meander MC in Amersfoort
Geboortefotografie, moeder tijdens het eerste contact met haar zoontje
Geboortereportage