Documentaire familiefotografie draait om momenten die echt zijn
Echte momenten, zoals ze gebeuren
Ik kom niet binnen om jullie neer te zetten.
Ik wil weten wie jullie zijn, wat jullie typeert. Waar jullie om lachen en wat jullie misschien spannend vinden. Wat jullie normaal doen op een zondag. Want hoe beter ik jullie ken, hoe beter ik zie wat er voor jullie toe doet.
Tijdens een reportage laat ik jullie niet poseren. Maar ik ben ook geen stille toeschouwer. Ik kijk, voel mee en beweeg mee. Ik wacht op dat moment waarop alles even vanzelf gaat. Een blik, een hand op een rug. Een kind dat zich tegen je aan nestelt zonder dat jij het doorhebt.
Samen ontbijten. Een wandeling waarbij iemand halverwege boos wordt. Een knuffel die net iets langer duurt dan normaal.Dat zijn de momenten die later het meest zeggen.
Zo ontstaat er geen mapje met mooie foto’s, maar een verhaal waarin je jezelf terugziet. Precies zoals jullie waren.
Hoe een familiefotoreportage bij mij verloopt
Meestal ben ik zo’n 2 tot 3 uur bij jullie. Niet omdat dat “moet”, maar omdat tijd ruimte geeft.
Ruimte om te landen. Om even te vergeten dat ik er ben. Om gewoon te doen wat jullie altijd doen.
Ik kijk, ik luister, ik volg wat er gebeurt.
Ik stuur bijna niet. Alleen als iets net wat rustiger kan, of als het licht ergens mooier valt, geef ik een kleine aanwijzing. Meer een suggestie dan een opdracht. En ondertussen gaat het leven gewoon door.
Samen eten aan tafel. Een kind dat zich tegen je aan nestelt tijdens het lezen van een boekje.
Broertjes en zusjes die samen spelen, lachen… of botsen.
De eerste onhandige momenten met een pasgeboren baby.
Een jas die halverwege wordt uitgetrokken, een blik die je zelf niet eens doorhebt.
Op zichzelf zijn het geen grote momenten.
Maar samen vertellen ze precies wie jullie zijn, in deze fase van jullie leven.
Wat je van mij mag verwachten
Als je mij vraagt om jullie vast te leggen, dan krijg je geen stijve fotoshoot.
Je krijgt rust, je krijgt ruimte om gewoon jezelf te zijn. Ook als het rommelig is. Ook als een kind geen zin heeft. Ook als jij denkt: dit is niet perfect. Perfect interesseert me niet.
Ik kijk naar hoe jullie echt zijn. Hoe jullie bewegen. Hoe jullie elkaar aankijken als niemand oplet. Daar zit het.
Soms help ik een beetje. Een stapje dichter bij elkaar, even draaien naar het licht, meer niet. Ik ga jullie niet neerzetten als een Pinterest-gezin. Ik maak geen perfecte plaatjes. Ik maak beelden die je over tien jaar nog steeds herkent als jullie.
Na de reportage krijgen jullie een online galerij met alle momenten die mij opvielen. Dingen die jullie zelf misschien niet eens doorhadden. Daaruit kiezen jullie zelf de beelden waarvan je denkt: deze moeten we hebben.
Tien beelden zijn inbegrepen. Maar ik waarschuw je alvast: kiezen is lastig. Wil je er meer? Dat kan altijd. Jullie verhaal mag zo groot worden als jullie willen.
Het verschil met een fotoshoot
Veel gezinnen kennen gezinsfotografie als een fotoshoot. Mooie kleding. Een vaste plek. Even naar de camera lachen .
Dat kan heel mooi zijn, maar dat is niet wat ik doe.
Bij mij draait het niet om hoe het eruitziet. Het draait om hoe het was.
Met rommel op tafel. Met stilte. Met lachbuien. Met een kind dat halverwege iets anders wil. Soms rustig. Soms chaotisch. Precies zoals jullie leven is.
Ik leg geen “mooie plaatjes” vast. Ik leg vast hoe jullie met elkaar zijn.
Dat past bij gezinnen die hun leven niet willen oppoetsen, maar willen onthouden. Tijdens een zwangerschap, in de kraamtijd. Of gewoon op een normale dinsdag waarop eigenlijk niets bijzonders gebeurt, behalve dat jullie samen zijn.
Mag ik jullie verhaal vastleggen?
Het hoeft niet perfect, het hoeft niet netjes.
Het hoeft alleen maar van jullie te zijn.
Wil je later niet alleen zien hoe het eruitzag, maar weer even voelen hoe het was? Dan kom ik graag bij jullie langs.
Zullen we kennismaken?