Een keizersnede is ook een geboorte

Voor veel vrouwen is een keizersnede niet het beeld dat ze vooraf van hun bevalling hadden. Misschien keek je uit naar een thuisbevalling, hoopte je op een vaginale bevalling of had je een duidelijk idee van hoe je de geboorte van je kindje voor je zag. En dan loopt het ineens anders.

Een keizersnede kan voelen als een onverwachte wending. Niet alleen omdat het een medische ingreep is, maar ook omdat je afscheid moet nemen van het beeld dat je vooraf had. Dat kan teleurstelling, verdriet of onzekerheid met zich meebrengen. En dat is helemaal niet gek. Die gevoelens doen niets af aan hoe blij je bent met je kindje. Ze laten alleen zien dat de werkelijkheid anders is gelopen dan je had gehoopt.

Juist daarom geloof ik dat een keizersnede meer mag zijn dan een medische ingreep. Natuurlijk staat de veiligheid van moeder en kind altijd voorop. Maar daarnaast blijft het wel de geboorte van jullie kindje. Het moment waarop jullie elkaar voor het eerst ontmoeten. Het begin van een nieuw hoofdstuk.

Onlangs mocht ik een training volgen over de Mother Assisted C-Section (MAC) op de operatiekamer van het Diakonessenhuis in Utrecht. Ik ging erheen om meer te leren over mijn rol als geboortefotograaf tijdens een keizersnede, maar ik ging vooral naar huis met een gevoel van hoop. Hoop, omdat ik zag hoeveel verschil het kan maken wanneer er, ook op een operatiekamer, aandacht is voor de beleving van ouders.

De vrouw achter de patiënt

Misschien heb je nog nooit gehoord van een Mother Assisted C-Section. Dat is helemaal niet gek, want het is nog lang niet overal mogelijk.

Bij een Mother Assisted C-Section krijgt de moeder, als de situatie dat toelaat, een actievere rol tijdens de geboorte van haar kindje. Ze mag haar baby vaak eerder zien, is bewust betrokken bij het moment waarop haar kindje wordt geboren en kan haar kindje soms zelfs zelf aanpakken.

Het blijft een keizersnede. Een operatie waarbij veiligheid altijd voorop staat en waarbij de mogelijkheden afhangen van de situatie. Maar juist binnen die medische setting wordt gezocht naar manieren om de geboorte zo persoonlijk mogelijk te maken.

Wat mij daarin raakte, was niet zozeer de techniek. Het was de manier waarop er werd gekeken naar de vrouw achter de patiënt, naar haar partner, naar de geboorte als een gebeurtenis die je je hele leven meedraagt.

Tijdens de training werd steeds opnieuw de vraag gesteld: hoe zorgen we ervoor dat een moeder zich, ondanks alle medische handelingen, betrokken blijft bij de geboorte van haar kindje? Ik vond dat misschien wel de mooiste les van de dag.

Ook op de operatiekamer draait het om vertrouwen

Als geboortefotograaf ben ik geen onderdeel van het medische team. Ik verleen geen zorg en neem geen beslissingen. Toch heb ik wel een rol in hoe ouders een geboorte ervaren.

Tijdens de training leerden we daarom niet alleen hoe een Mother Assisted C-Section verloopt, maar ook hoe belangrijk het is om je plek te kennen. Op een operatiekamer draait alles om samenwerking, rust en veiligheid. Dat betekent dat ik precies moet weten waar ik kan staan, wanneer ik een foto maak en misschien nog wel belangrijker: wanneer ik dat juist niet doe.

Die houding past eigenlijk precies bij hoe ik iedere geboorte benader. Ik ben er om vast te leggen wat er gebeurt, niet om het moment te sturen. Soms betekent dat dat ik dichtbij ben. Soms juist dat ik bewust een stap terug doe. Omdat op dat moment niet de foto, maar de ouders centraal staan.

Een geboorte verdient meer dan een medische herinnering

Wat ik hoop dat iedere vrouw weet, is dat een keizersnede niet minder een geboorte is.

Wat ik hoop dat iedere vrouw weet, is dat een keizersnede niet minder een geboorte is.

Het is misschien niet het verhaal dat je vooraf voor ogen had. Misschien moest je onderweg verwachtingen loslaten of keuzes maken die je liever niet had hoeven maken. Maar het blijft het moment waarop jullie kindje wordt geboren. Het moment waarop je partner jullie baby voor het eerst ziet. Waarop jullie elkaar ontmoeten en waarop een nieuw hoofdstuk begint.

Juist daarom geloof ik dat ook een keizersnede het verdient om met aandacht, rust en respect begeleid te worden. Niet alleen door de mensen die medische zorg verlenen, maar door iedereen die daarbij aanwezig is.

Deze training liet mij opnieuw zien hoe groot het verschil kan zijn wanneer er niet alleen wordt gekeken naar de operatie, maar ook naar de geboorte. Naar de moeder, naar de partner, naar de eerste ontmoeting met jullie kindje.

Want niet alles hoeft anders, maar het mag wel menselijker.