Waarom geboortefotografie ook voor partners zo waardevol is

Wanneer ik een geboortereportage aflever, krijg ik regelmatig een berichtje van een partner. Vaak begint dat ongeveer hetzelfde: “Ik had eigenlijk niet verwacht dat de foto’s voor mij zoveel zouden betekenen.” En eerlijk? Dat begrijp ik heel goed.

Tijdens een bevalling ligt bijna alle aandacht vanzelfsprekend bij de moeder. Zij vangt de weeën op, brengt jullie kindje op de wereld en staat midden in alles wat er gebeurt. Als partner ben je ondertussen vooral bezig met haar. Je probeert rust uit te stralen, houdt een hand vast, geeft een slok water aan of overlegt met de verloskundige. Je denkt niet na over jezelf. Je denkt alleen maar: hoe kan ik er voor haar zijn?

Juist daarom vergeten veel partners hoe belangrijk hun eigen rol tijdens een geboorte eigenlijk is. Pas wanneer ze de foto’s terugzien, realiseren ze zich hoeveel ze hebben betekend. Niet omdat iemand het hen vertelt, maar omdat ze het terugzien in de kleine momenten die tijdens de bevalling bijna ongemerkt voorbijgingen.

De kleine momenten die je zelf niet ziet

Ik hoor weleens dat partners twijfelen of een geboortefotograaf wel nodig is. Dat snap ik. Op dat moment voelt het misschien alsof de foto’s vooral voor je vrouw zijn. Totdat de reportage wordt afgeleverd.

Dan zie je ineens hoe vaak je haar hand vasthield. Hoe je haar aankeek wanneer woorden even niet meer nodig waren. Hoe je automatisch naast haar ging staan of haar aanraakte als er weer een wee kwam. Dat zijn geen momenten die je bewust onthoudt. Daar ben je op dat moment helemaal niet mee bezig. Je aandacht ligt volledig bij de vrouw van wie je houdt en bij het kindje dat ieder moment geboren kan worden.

Wat me misschien nog wel het meest raakt, is dat partners vaak vooral naar hun vrouw kijken wanneer ze de foto’s voor het eerst zien. Ze zien hoeveel kracht ze heeft gehad. Hoe ze bleef doorgaan op momenten waarop ze zelf misschien dacht dat ze niet meer kon. Maar andersom gebeurt precies hetzelfde. Moeders vertellen me regelmatig dat ze zich pas door de foto’s realiseren hoeveel steun hun partner al die tijd heeft gegeven. Juist doordat iedereen zo in het moment zat, zijn veel van die kleine blikken, aanrakingen en gebaren ongemerkt voorbijgegaan.

Er zijn, zonder iets te hoeven missen

Tijdens een geboorte ben ik natuurlijk aanwezig om jullie verhaal vast te leggen. Maar soms betekent mijn aanwezigheid ook dat ik even een glas drinken aangeef, een koud washandje pak of wat spullen aan de kant zet zodat jullie makkelijk naar de douche of het toilet kunnen. Geen grote dingen, maar juist die kleine momenten geven vaak nét wat meer rust. Daardoor hoef jij je niet bezig te houden met alles wat er om jullie heen gebeurt en kun je doen waar jij op dat moment het belangrijkst bent: er zijn voor je partner.

Ik zie regelmatig dat partners het gevoel hebben dat ze alles moeten onthouden. Ze willen foto’s maken met hun telefoon, familie op de hoogte houden en ondertussen niets van de geboorte missen. Maar juist doordat je probeert alles vast te leggen, ben je soms minder aanwezig in het moment zelf.

Dat is misschien wel één van de grootste voordelen van een geboortefotograaf. Jij hoeft niet meer te kiezen tussen beleven of vastleggen. Je kunt volledig aanwezig zijn bij de geboorte van jullie kindje, in de wetenschap dat die herinneringen later nog steeds tastbaar zijn.

Een reportage die ook jouw verhaal vertelt

Wanneer ouders hun geboortereportage later nog eens bekijken, zie ik vaak dat ze ieder een ander verhaal herkennen. Moeders zien momenten die ze zelf niet meer bewust hebben meegemaakt. Partners zien hoeveel hun aanwezigheid heeft betekend. En samen ontdekken ze allerlei kleine details die tijdens de bevalling volledig langs hen heen zijn gegaan.

Misschien is dat wel de grootste kracht van geboortefotografie. Het laat niet alleen zien hoe jullie kindje werd geboren, maar ook hoe jullie samen ouders werden. Niet in grote gebaren of perfecte plaatjes, maar juist in de kleine momenten daartussen. Een hand die wordt vastgehouden. Een blik vol trots. Een voorzichtige aanraking. Of de stilte vlak voordat jullie elkaar voor het eerst ontmoeten.

Misschien denk je nu nog dat een geboortereportage vooral een cadeau is voor je partner. Dat hoor ik vaker. Maar wanneer de foto’s eenmaal zijn afgeleverd, merk ik regelmatig dat juist vaders verrast zijn door wat de reportage met hen doet. Omdat ze niet alleen terugkijken op de geboorte van hun kindje, maar ook op de manier waarop ze die dag samen hebben beleefd.

En misschien zien jullie kindje die foto’s over twintig jaar ook nog eens terug. Niet om te kijken hoe de bevalling precies verliep, maar om te zien hoeveel liefde er al was voordat hij of zij voor het eerst werd vastgehouden. Dat is een herinnering die niet alleen voor nu is, maar voor een leven lang.